Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/8592 K.2022/12213

Vasiyetnamenin iptali mümkün olmazsa tenkis istemine ilişkin olarak açılan davada , Ankara 5. Asliye Hukuk ve Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Dava, vasiyetnamenin iptali mümkün olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, davalının beyanından anlaşıldığı üzere miras bırakan ...'nın vefat etmeden önce 2009 yılında ''... Mahallesi, ... 1 Sitesi No:3 ...'' adresinde mukim olduğu, sağlık sorunları sebebi ile başka şehirlerde kısa süreli tedaviler için bulunduğu, yerleşim yerini değiştirme yönünde bir iradesinin mevcut olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, murisin nufüs kayıtlarına göre Ankara ili ... ilçesi nüfusuna kayıtlı olduğu, terekeye dahil taşınmazların büyük bir bölümünün Ankara İlinde bulunduğu, iptale ve davaya konu vasiyetnamenin açılmasına ilişkin davanın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde karara bağlandığı anlaşılmakta ise de; murisin son yerleşim yerinin resmi olarak tespit edilemediği anlaşıldığından; 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. Maddesi uyarınca davaya bakmakla yetkili Mahkemenin Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemeleri olduğu anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

1086 sayılı HUMK’un 11. maddesinde, terekenin taksimi, katisine kadar, tereke aleyhine ikame olunan davaların, müteveffanın ikametgâhı mahkemesinde görüleceği belirtilmiş, 6100 sayılı HMK'nın 11. maddesinde ise terekenin kesin paylaşımına kadar mirasçılara karşı açılacak tüm davalarda ölen kimsenin son yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu hüküm altına alınmıştır.