Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2022/9197 K.2023/1235

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının kiracı olduğu bağımsız bölümlere ilişkin ortak gider alacağının tahsili amacıyla icra takibi yaptıklarını, davalının haksız itirazla icra takibini durdurduğunu beyanla itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dava ehliyeti olmadığını, yönetim planı ilgili hükümleri uyarınca ortak giderden muhafiyetlerinin olduğunu ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.03.2015 tarihli ve 2014/885 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Ankara Batı 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda, yönetim planının ilgili maddelerinin yeterince incelenmediği, ortak gider muhafiyeti hususunda alınmış bir yönetim kurulu kararı olup olmadığının araştırılması gereğine değinilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Ankara Batı 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.04.2021 tarihli ve 2019/71 Esas, 2021/396 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Ankara Batı 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yönetim planı hükümleri gereğince davalının ortak giderden muhaf tutulması için yönetim kurulu kararı alınması gerektiğini; ancak böyle bir karar alınmadığı gibi kat malikleri kurulu toplantısında alınan kararlar uyarınca davalının ortak gider ödemekle yükümlü olduğunu, kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ortak gider alacağına yönelik başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 20 nci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Kanun'un 26.19.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu alışveriş merkezi olan sitenin tek parsel üzerine kurulu olup kat mülkiyetinin tesis edilmiş olduğu anlaşılmaktadır.

3. Davalı şirket 57 ve 58 numaralı bağımsız bölümlerin kiracı sıfatı ile sürekli faydalananıdır.

4. Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

5. Her ne kadar mahkemece anataşınmaza ait yönetim planının ilgili maddeleri gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de yönetim planının davalının sürekli faydalananı olduğu katın yönetim planı haricinde tutulması mutlak butlanla batıl bir madde olup kat mülkiyeti tesis edilmiş bir ana taşınmazda hiçbir bağımsız bölümün yönetim planı harici tutulması mümkün değildir.

6. Öte yandan yönetim planının 47 nci maddesi "bilindiği üzere iş merkezler, benzeri çarşılarda süpermarketler bulundukları iş merkezlerinde lokomatif görevi görmektedirler. Bu nedenle yönetim planı ve yönetmelikleri iş merkezlerindeki bütün bağımsız bölümleri kapsadığı halde yönetim kurulu kararıyla süpermarkete ayrıcalıklar tanınabilir" hükmünü içermekte olup davalı tarafça bu yönde alınmış bir kat malikleri kurulu yahut yönetim kurulu dosyaya sunulmamıştır.

7. O halde davalının ortak gider borcundan sorumlu olduğunun kabulü ile 634 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin birinci fıkrasına göre kat malikinin 20 nci madde uyarınca payına düşecek gider ve avans borcundan, gecikme tazminatından, bağımsız bölümlerin birinde kira akdine, oturma (sükna) hakkına veya başka bir sebebe dayanarak devamlı bir şekilde faydalananlar da müştereken ve müteselsilen sorumludur; ancak kiracının sorumluluğu ödemekle yükümlü olduğu kira miktarı ile sınırlıdır. Bu hüküm de gözönünde tutularak ödemekle yükümlü olunan ortak gider alacağının tespiti ile bu miktar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA