Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/10222 K.2024/3473

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının hatalı tutulması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca tazminine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararının taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmedilen bedelin kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesiyle istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacılar vekili temyiz talebinde bulunmuş; ancak, Bölge Adliye Mahkemesince 15.06.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesinlik sebebi ile reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Ek karar davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin olup davalı Hazine vekilinin işbu kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan/reddedilen ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

A. Davalı Hazine Vekilinin Temyizi Yönünden

Davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

B. Davacılar Vekilinin Temyizi Yönünden

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.