Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/10248 K.2024/221

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davalılar vekili yönünden esastan reddine, davacı vekili yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların müvekkiline tehdit ve hakarette bulunduğunu, yine davalıların, bahçe yaya giriş kapısını kilitlemek suretiyle kapalı tuttuğunu, bu nedenlerle ortak alana yapılan müdahalenin önlenerek bahçe yaya giriş kapısının anahtarının bir kopyasının müvekkiline verilmesine, davalıların müvekkiline karşı söz ve eylemleri nedeniyle uyarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkillerinin yılın belli dönemlerinde taşınmazı kullandıklarını ve bahçe yaya giriş kapısının anahtarının kimde olduğu hususunda bilgilerinin bulunmadığını, kendilerine de anahtarın teslimi hususunda bir başvuru yapılmadığını, davacının ev sahibine başvuru yaparak anahtarın teslimini istemesi gerektiğini, müvekkillerinin sorumluluklarının bulunmadığını, bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun (634 sayılı Kanun) 18 inci maddesine göre, kat maliklerinin gerek kendi bağımsız bölümlerini, gerekse ortak yerleri kullanırlarken birbirlerini rahatsız etmemek ve haklarını çiğnememekle yükümlü olduklarını, Kanun'un yukarıda bahsi geçen ilgili açık hükmü uyarınca, davacının, davalıların rahatsız edici hareketleri ile ilgili iddiasının, Yerel Mahkeme tarafından bu madde çerçevesinde araştırılması ve toplanacak kanıtların takdir edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğini, davalıların kat mülkiyetli ana taşınmazın ...

Apartmanı 16/1 Nolu bağımsız bölümünden sürekli bir biçimde yararlanan kişiler konumunda olup, davada bu kişilerin diğer bağımsız bölümde (...

Apartmanı No.16/4) oturan davacıya rahatsızlık verdiği ve huzursuzluk yarattığı ileri sürülmekte, bu olgu toplanan kanıtlarla, özellikle dinlenen tanık anlatımlarıyla saptandığına göre ve davalıların, davacı müvekkile karşı apartman ortak yerlerini kullanırken birden çok kez söz ve hakaret ve tehdit ile rahatsızlık verdiği huzurunu bozduğu dosyada sabit olduğuna göre (davacının iddiası-davası doğrultusunda, aynı davalılar aleyhine kesinleşmiş bir Ceza Mahkemesi Mahkumiyet kararı da dosyada mevcut ve bu Ceza Mahkumiyet kararı, Mahkeme gerekçeli kararında da yazılı olduğu) Mahkemece ;

davalıların, davacıya karşı işledikleri sözü edilen rahatsızlık verici ve huzursuzluk yaratıcı eylemlerine (hakaret ve tehdit gibi) son vermesi konusunda gerekli uyarının yapılmasına hükmetmesi gerektiğini, 634 sayılı Kanun'un ilgili maddeleri kapsamında davalıların davacıya karşı yaptığı eylemlerin önlenmesine (hakaret-tehdit gibi) ve bu konuda tedbir kararı verilmesine, bu hususda davalıların uyarılmasına, davalıların olumsuz davranışlarının devamı halinde ise, gerekli yasal işlemin yapılmasına, karar verilmesi,

ihtarın kararla davalılara tefhim ve tebliğ etmesi gerekirken, bu hususta Mahkemece yanlış ve hatalı hukuki değerlendirme ile bu husustaki taleplerinin reddine karar verildiğini ileri sürerek mahkemenin kısmen kabul kararının kaldırılmasına ve yeniden esas hakkında talepleri doğrultusunda davanın tam kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın davacıya karşı işbu davanın Antalya 5.Sulh Hukuk Mahkemesi 2018/1479 Esas sayılı dosyasında açılan davaya karşı öç alma gayesi ile açıldığını, anahtar tesliminin müvekkilinin sorumluluğunda olmadığını, müvekkillerinin ortak alanlara müdahalesinin söz konusu olmayıp dava dilekçesinde bahsi geçen kapının anahtarının da müvekkillerinin uhdesinde bulunmadığını, bahçe giriş kapısının kim tarafından kilitlendiği,

anahtarının kimde veya kimlerde olduğunun taraflarınca bilinmediğini, davacı tarafından mülk sahibine herhangi bir başvuru yapılmadığını, sözleşme konusu borçlarının ifası için bir girişimde dahi bulunulmadığını, davacı tanıklarının ev sahibinin evi kiralarken anahtarı teslim ettiğini beyan ettiklerini,

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 301 inci maddesine aykırı olarak kiracının ev sahibine başvuru dahi yapmadan öç alma duygusu ile işbu davayı açmış olduğu açık olduğundan davanın tümden reddi gerekmekteyken hatalı olarak kısmen kabulüne karar verilmiş olmasının kabul edilemeyeceğini belirterek mahkeme kararının kaldırılmasına davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile düzeltilerek yeniden hüküm kurmak sureti ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi, hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 18, 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca kat malikleri, gerek bağımsız bölümlerini, gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken doğruluk kaidelerine uymak, özellikle birbirini rahatsız etmemek, birbirinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla, karşılıklı olarak yükümlüdürler hükmü gözetilerek mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,