Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/1758 K.2023/8046

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Hatay ili, Samandağ ilçesi, Kurtderesi Mahallesinde bulunan 33 parsel sayılı 52 No.lu bölümde 4. katın üstünün dam kısmına davalı tarafından çatı yapıldığını, bahsi geçen kısmın kullanımının tüm paydaşlar tarafından davacı müvekkiline bırakıldığını, davalı tarafından yapılan çatının mevzuata aykırı yapıldığını ve ruhsatsız olduğunu , davalı tarafından hukuka aykırı olarak süren müdahalesinin men'i ve kal'ine, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın 3. katında ikamet ettiğini, yapının eski olmasından dolayı evine su dolduğunu bu nedenle çatıyı yaptırdığını, yapılan kısmın evin korunmasına esas olarak yapıldığını keşfen bu durumun görüleceğini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacı tarafın müdahalenin meni ve kal talep ettiğini, mahkemece talep ile ilgisi olmayan talep dışı bir karar verildiğini, gerek yapılan keşifte gerekse bilirkişi raporlarında binanın İbrahim Miçooğulları'na ait olan 4. katının yapılmadığını, yapılmış olsa idi sorun olmayacağını, yapılmamış olması nedeni ile gerek bina gerekse davalının dairesinin yağmur sularından, rutubetten ve diğer etmenlerden tamamen harap olduğunu, davalının binanın korunması adına bu çatıyı yaptığını, çatının yapılmadan önce davalının evi yağmur sularından ve dairelerin depolarından akan su nedeniyle zarar gördüğünü,

duvar ve tavanların küflendiğini, çatıyı yağmur sularından korunmak için yaptığını, başka bir amaç için kullanmadığını, davalının yaşlı olduğunu ve yalnız yaşadığını, astım hastası olduğunu, davacının projeye uygun son katı yapması hususunda 4. kat malikine dava ikame etmesi gerektiğini, dava dilekçesinde yazılı isim ve kimlik numarasının davalıya ait olmadığını, davalının hak kaybına uğramamak adına dilekçeciye cevap dilekçesi yazdırdığını, kararın bu yönü ile usulsüz olduğunu,

binanın 35 yıllık olduğunu ve üst katın imar edilmemesinin davalının kusuru olmadığını bildirerek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan imalatların ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı olduğunun tespit edildiği, bilirkişi raporunun da denetime elverişli olduğu, İlk Derece Mahkemesince hükme esas alınmasında kanuna aykırı bir yön bulunmadığı anlaşıldığından davalıların istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ana gayrİmenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 19 uncu, 33 üncü ve 17 nci maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. 634 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin son fıkrası gereğince kat irtifakı kurulmuş gayrimenkullerde yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa kat mülkiyetine geçilmemiş olsa dahi ana gayrimenkulün yönetiminde kat mülkiyeti hükümleri uygulanır.

3. Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu ana gayrimenkulün mimari projesinde bulunan 4. katın hiç yapılmamış olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile ana gayrimenkulün fiilen tamamlanmış olduğundan söz edilemez.

4. Her ne kadar dava Asliye Hukuk Mahkemesinde açılıp, mahkemece görevsizlik kararı verilmiş ise de bu karar istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 1 nci maddesine göre, mahkemelerin görevi ancak kanunla belirlenir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeninden olup, mahkemelerce yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözetilmesi gerekir.

5. 634 sayılı Kanun'un 17 nci maddesinin üçüncü fıkrasında kat irtifakı kurulmuş gayrimenkullerde yapı fiilen tamamlanmış ve bağımsız bölümlerin üçte ikisi fiilen kullanılmaya başlanmışsa, kat mülkiyetine geçilmemiş olsa dahi ana gayrimenkulün yönetiminde kat mülkiyeti hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiş olup, ana taşınmazda kat irtifakının kurulu olmasının 634 sayılı Kanun'un uygulanması için tek başına yeterli olmadığı ve dava konusu dönemlere ilişkin ana taşınmazın fiilen 2/3'ünün kullanılmaya başlamadığının anlaşılmasına göre, uyuşmazlığa 634 sayılı Kanun hükümlerinin değil, genel hükümlerin uygulanması gerekmektedir. Buna göre görev hususu da genel hükümler uyarınca tayin edilmelidir.

6. Ana gayrimenkuldeki yapı fiilen tamamlanmadığına göre somut olayda 634 sayılı Kanun'un hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığından davaya asliye hukuk mahkemesinde genel hükümler çerçevesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında görevli olmayan sulh hukuk mahkemesince karar verilmesi ve verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusun esastan reddi hatalı olup , bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile şimdilik diğer yönler incelenmeksizin temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesinin kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,