Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/3558 K.2024/498

Taraflar arasındaki mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapın ilk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.01.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü taraf vekilleri duruşmaya katılmadıklarından incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümü iş yeri olarak kullandıklarını ve projeye aykırı tadilat yaptıklarını, dava konusu bağımsız bölümün tapuda kayıtlı mesken nitelikli eski hâline getirilmesine ve iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçelerinde özetle; site kat malikleri yönetim kurulu tarafından 20.04.2014 tarihinde yönetim planının değişikliğine ve tüm zemin katların iş yeri olarak değiştirilmesine yönelik karar alındığını ve yönetim planı değişikliğinin tapu sicil kaydına işlendiğini, dava konusu taşınmazın içerisinde bulunduğu ana taşınmazın toplu yapı niteliğinde olduğunu, bu hususun Nazilli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/676 Esas sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporlarında da açıkça belirtildiğini,

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 69 uncu maddesine göre toplu yapı kapsamında bulunan blok yapıların her birinin kendi sorunlarının yalnız o blokta bulunan bağımsız bölüm maliklerinden oluşan blok kat malikleri kurulunca yönetileceğini, müvekkillerinden ...'ın aynı bloktaki 3 bağımsız bölümün sahibi olması sebebi ile bloktan tek başına sorumlu olduğunu, dolayısı ile dava konusu bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyada kaldırma kararı öncesinde alınan iki bilirkişi raporunun birbiriyle çeliştiğini, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden karara çıkarıldığını, 08.01.2019 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın toplu yapı kapsamında olduğu ve taşınmazın toplu yapı kapsamında kabul edilmesi durumunda sorunların her bloğun kendi içinde halledilmesi ilkesine göre mevcut eczanenin ruhsatlı projesi ile uyumlu olması nedeniyle eski hale getirilmesine gerek olmadığı,

davanın reddi gerektiğinin belirtildiğini, 2. bilirkişi raporunda ise taşınmazın toplu yapı niteliğinde ve görünümünde olmakla beraber toplu yapı kapsamında olmadığının belirtildiğini; ancak 2. bilirkişi raporunun toplu yönetim planı tapudan gönderilmeden önce alındığını, toplu yönetim planı dosyaya girdikten sonra yeni rapor alınmadığını, 05.11.2013 tarihli toplu yönetim planının bilirkişi raporlarına uygun olarak düzenlendiğini, sitenin bloklara ayrıldığını, her blokun kendi iç ilişkilerinden sorumlu olacağının açıkça yazıldığını ve salt çoğunluk sağlanıp, tapuya şerh işlemi yapıldığını, 05.11.2013 tarihli toplu yönetim planında.

Madde 9.C " Mülkiyeti Kütüğünde mesken olarak gösterilen bağımsız bölümlerinde, her blok içim, blok kat malikleri kurulunca oy birliğiyle karar verilmedikçe,....gibi yerler açılamaz." düzenlemesinin yer aldığını, dava konusu taşınmazın bulunduğu blokun tamamının davalı ...'a ait olduğunu 20.04.2014 tarihli kurul kararında ...’ın kendine ait bloktaki dava konusu taşınmazın işyerine dönüştürülmesi için oy kullanmış ve oy birliğiyle bu karar alınmış olduğunu, taşınmazın toplu yapı statüsünde olup yönetim planı ve alınan kararlar doğrultusunda davalının bağımsız bölümünün eczane olarak kullanılmasının hukuka uygun olduğunu,

eksik incelemeye dayalı kararın kaldırılması gerektiğini belirtmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapu kayıtları kararın dayandığı kanıtlar ve tüm dosya kapsamı itibarıyla Mahkemenin davanın kabulüyle eski hâle getirme kararı doğru bulunarak davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ileri sürerek eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu, sitenin toplu yapı kapsamında olup uyuşmazlık konusu hususun blok kat maliklerini ilgilendirdiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ve ana gayrimenkulün mimari projesine aykırı yapılan değişikliklerin eski hâle getirilmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu, 24 üncü ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken niteliği ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. 3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,