Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/7699 K.2023/9962

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında uyulan bozma kararı uyarınca yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davacılar ... , ... ve ...'ın hisselerini yargılama sırasında Osmangazi Belediye Başkanlığına devrettiği anlaşıldığından, adı geçen davacılar yönünden davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacılar ... ve ...'in ise hisselerini dava dışı şahsa sattıkları anlaşıldığından bu davacılar hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacılar bakımından ise davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davalı idare vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle onanmış olup karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır.

7421 sayılı Kanun'un 5 inci maddesiyle 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na (2942 sayılı Kanun) Ek 4 üncü madde eklenmiştir. Eklenen bu maddenin son fıkrası "Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir" hükmünü içermektedir.

Bu yasal düzenlemeye göre, kamulaştırmasız el atmaya dayalı tazminat davalarında mahkeme ve icra harçlarının maktu olacağı düzenlendiği gerekçesiyle maktu harca hükmedilmesi talep edilmiş ise de 7421 sayılı Kanun ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen Ek madde 4 ün üçüncü fıkrası. “Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları, davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” şeklinde düzenlenmiştir.

04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazın bedelinin tahsili istemli davalarda 2942 sayılı Kanun’da yasal düzenleme bulunmadığı, bu davaların kaynağını Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun, 16.05.1956 tarihli ve 1956/1 Esas, 1956/6 Karar ile 16.05.1956 tarihli ve 1954/1 Esas, 1956/7 Karar sayılı kararlarından aldığı nazara alındığında 04.11.1983 tarihinden sonra el atılan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkin eldeki davada nispi harca karar verilmesi doğru olduğundan yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.