Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/9403 K.2024/3814

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun ... ve ... yönünden, istinaf incelemesine konu edilen mahkeme kararı ile hüküm altına alınan bedelden her bir davacının payına düşen miktar her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 346 ncı maddesinin birinci ve 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, davalı vekillinin istinaf başvuru dilekçesinin reddine, diğer davacılar yönünden ise taraf vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre için hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARŞI OY

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince idari yargı yolu görevli olduğundan dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin esastan reddine ilişkin hükmünün Dairenin çoğunluk görüşü doğrultusunda temyize konu edilen miktar kesinlik sınırının altında kaldığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de bu görüşe katılmamaktayım Şöyle ki;

Dava şartları bir davanın esası hakkında inceleme yapılabilmesi için varlığı veya yokluğu mutlaka gerekli olan halleridir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-b maddesinde yargı yolunun caiz olması hususu dava şartı sayılmıştır.

Kural olarak mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulabilir ise de 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinde istisna getirilerek temyiz edilemeyen kararlar tek tek sayılmış ve 1-a bendinde miktar ve değeri (yıla göre değişkenlik gösteren) belli bir tutarı geçmeyen davalara ilişkin kararların temyiz edilemeyen kararlardan olduğu belirlenmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40/3 maddelerine göre Yargıtay incelemesi için dairelere gelen dosyalar görev ve iş bölümü, temyiz kabiliyetinin bulunup bulunmadığı, temyiz isteminin süreri içinde olup olmadığı, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönlerinden ön incelemeye tabi tutulur.

Somut olayda mahkemece dava şartı olan yargı yolu yönünden idari yargı görevli olduğundan davanın usulden reddine karar verilmiştir. Burada verilen karar davanın esası ile ilgili bir karar değildir, belli bir miktar tazminata hükmedilmemiştir ve henüz ne kadar bir miktar tazminata hükmedileceği de belli değildir. Bu davanın esası ile ilgili olarak yapılan değerlendirme sonucu çıkacaktır.

6100 sayılı Kanun'un 362/2 nci maddesine görede alacağın bir kısmının dava edilmesi durumunda kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Hüküm kesinlik sınırında kalsa dahi yargı yolu caiz değil ise hükmün temyizi mümkündür. Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 2012/22594 Esas, 2022/22997 Karar sayılı kararı bu yöndedir.

Bu durumda temyiz kesinlik sınırı yönünden inceleme yapılamayacağı, öncelikle dava şartı yokluğu nedeniyle verilen kararın bu yönde incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluğun temyiz dilekçesinin miktardan ret kararına katılmıyorum. 27.03.2024