Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/13581 K.2025/4931

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; İstanbul ili, ..., ... Mahallesi 193 ada 138 parsel sayılı taşınmazda 8 nolu bağımsız bölümün kat maliki olduğunu, 25.02.2017 tarihinde müvekkilinin dairesinin kapısını gözetleyen ve kapı açıldığında dairenin içini gösteren ikinci bir kameranın takıldığını, daha önceki kameranın apartman ortak yerleri olan merdiven boşluğunu gösterir şeklindeki güvenlik kamerası olduğunu, sonraki takılan kamera ise müvekkilin özel hayatına saldırı mahiyetinde olduğundan işbu güvenlik kamerasının kaldırılmasını ve müdahalenin önlenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu olayda ortak yere müdahalenin söz konusu olmadığını, yönetim planı dosyaya getirilmeden hüküm kurulmasının hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalıların dava konusu taşınmazın maliklerinden olduğu, taşınmazda kat mülkiyetinin kurulu olduğu, 05.10.1978 tarihli yönetim planının bulunduğunun görüldüğü, Mahkemece yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu ile davalının bina içinde taşınmazın ortak alan merdiven boşluğuna tesis ettiği güvenlik kameralarından bir tanesinin davacının daire kapısına doğru baktığı, davalının iş yerindeki sürekli kayıt yapan cihaza bağlı olduğu, anlık olarak monitör üzerinden izlenebildiği yönünde tespit yapıldığı,

davalının, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi gereği ortak yerlerden sayılan merdiven boşluğuna davacının daire kapısına bakacak şekilde kamera yerleştirmek suretiyle hem yönetim planının 8 inci maddesine hem de 634 sayılı Kanun’un 18 inci maddesine aykırı olarak davranışta bulunduğu anlaşıldığından Mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,