Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/1457 K.2024/5539

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; ... Mevkiindeki...

Sitesi 172 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 23 nolu bağımsız bölüme ablası Ferda Aslan ile birlikte malik durumda olduklarını; sitede bulunan bu dubleks yazlığı Mayıs/Ekim ayları arasında kullanmakta olduğunu; aynı parsel 21 ve 22 nolu taşınmazın maliki olan Güler ve ...'in, parselin imar durumuna, plan ve projesine aykırı olarak, sahip oldukları bağımsız bölümleri genişleterek ortak alana tecavüz ile birlikte inşaat yaptıklarını; davalıların çıkan imar barışı kapsamında, malik oldukları taşınmazları, kanunun yürürlük tarihi olan 31.12.2017 tarihinden sonra, plan ve projesine aykırı olarak genişletmekte ve değiştirmekte olduğunu;

bunun için de sitenin ortak alanlarına tecavüz edildiğini; davalıların amacının imar barışından haksız yere yararlanarak bu yerlerine hukuki statü kazandırmak olduğunu; davanın kabulüne; davalıların imara, plan ve projeye aykırı olarak site ortak alanlarına yaptıkları tecavüz ve müdahalenin men'ine; tecavüzlü alanların kal'iyle projeye uygun hale getirilerek eski hale getirilmesine; yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının taleplerinin hukuka uygun olmadığını; davanın usul ve esastan reddinin gerektiğini; eldeki işbu davanın paylı mülkiyette el atmanın önlenmesi davası olduğunu; işbu davada dava şartının olmadığını; davalıların, davacı tarafından dava konusu edilen taşınmazlarına ilk kooperatif kurulduğu dönemde üye olarak sahip olduklarını; dava konusu edilen davalılara ait 21 ve 22 nolu bağımsız bölümler ile davacıya ait olan 23 ve davacının komşusu olan 24 nolu bağımsız bölüm ile diğer bağımsız bölümlerin birbiri ile iki blok şeklinde ve ikiz olarak yapıldığını, 20 adet bloktan oluştuğunu; haksız ve hukuki dayanaktan yoksun davanın reddine; yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin karşı taraf davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle. S.S.........Arsa Konut Yapı Kooperatifi tarafından kooperatif üyelerine bağımsız bölümleri teslim edildikten sonra ve üyeler bu meskenlerde oturmaya dahi başladıktan çok çok sonra Kat Mülkiyeti kurmak için maktu standart ve hukuken geçersiz bir Yönetim Planı ile Kat Mülkiyeti oluşturulduğunu;

ancak yönetim planının bütünleyici parçası olan vaziyet planının yapılmadığını, aradan geçen 21 yıl içinde 9 pafta 2 ada 3255 parsel sayılı taşınmazda kat malikleri tarafından oluşturulmuş bir site yönetimi olmadığını ve kat malikleri kurulu da hiç toplanmadığını,Yönetim Planının kanunun aradığı şekil şartlarını ve ayrıca tüm kat maliklerinin imzasını taşımadığı gibi kooperatiften kat mülkiyetine geçiş aşamasında verdiği maktu tip sözleşme niteliğinde olduğunu, ayrıca ve özellikle yapı kooperatifi adına kimin dahi imzaladığı belli olmadığı gibi yönetim planında herhangi bir kaşe dahi bulunmadığını,

dosyasına gönderilen yönetim planı bu hali ile hukuken yok hükmünde bulunduğundan bu yönetim planına itibar edilerek hüküm kurulmasının da mümkün olmadığını, mahkeme kararının kaldırılması gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek, Yönetim planının yok hükmünde olduğunu, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ana gayrimenkulde mimari projeye aykırı imalatların eski hale getirilmesi ve müdahalenin önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) kenar başlıklı 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde davalıların mimari projeye aykırı imalatlar dolayısı ile ortak alana müdahalede bulunduğu, yapılan müdahaleye ilişkin herhangi bir tadilat projesi yahut kat maliklerinin muvafakat verdiğine ilişkin belgenin dosyaya sunulamadığı anlaşılmaktadır.

3. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca her kat maliki ana gayrimenkulün mimari durum ve güzelliğini korumaya mecbur olup dosya kapsamı ile aksinin ispatlanamadığı ve yapılan müdahalenin ortak alanlardaki kat maliklerinin mülkiyet hakkı aleyhine olduğu gözetildiğinde mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesi yerindedir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,