Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/2693 K.2024/10201

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflara usulüne uygun tebliğ edilmiş, taraflarca süresinde temyiz edilmemiştir.

Davacı idare vekili tarafından 27.09.2023 tarihli dilekçe ile dava konusu taşınmaz İmar Uygulaması gördüğünden tescil için gönderilen mahkeme kararı ve tavzih kararı eki olan bilirkişi raporunda parsel ve kamulaştırma hattının koordinatlarının bulunmadığından davaya konu olan parsel ile çakıştırılması mümkün olmadığı, parsel geometrisine bağlı olarak yüz ölçümünde ve irtifak hakkı yüz ölçümünde de değişiklikler olduğundan tescil yapılamadığı, bilirkişiden koordinatlı ve alan hesaplı ek rapor alınması aynı zamanda da yeni irtifak ve yüz ölçümü için tavzih kararı verilmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.01.2024 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin ikinci fıkrasının ''Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.'' hükmü gözetildiğinde hükmü değiştirecek şekilde tavzih kararı verilmesinin usul ve kanuna uygun olmayacağı anlaşıldığından tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.