KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2024/4548 E., 2024/8992 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/4305 Esas, 2023/3030 Karar
- İlk derece mahkemesi
- Muş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/392 Esas, 2022/594 Karar
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.
Davacılar vekili kaldırma kararından sonra sunulan ıslah dilekçesi nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğini ileri sürerek hükmün tavzihini talep etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince 15.02.2024 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilmiştir.
Ek karar ve asıl karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Kural olarak tavzihe yönelik ek karar temyiz edilebilirse de aslı temyiz edilemeyen bir hükmün tavzihine ilişkin karar da temyiz edilemez.
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve reddedilen temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2024/4548, K. 2024/8992, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama