Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/5301 K.2024/9396

Taraflar arasındaki ana gayrimenkule yönetici atanması ve kat malikleri kurulu toplantısının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi 27.03.2024 tarihli ek kararı ile kararın kesin nitelikte olduğunu belirterek temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 ncı maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ''kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararların'' temyiz edilemeyen kararlar olduğunu belirtmekle,

davacının iptalini talep ettiği 14.01.2020 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında ise davacının bağımsız bölümü üzerindeki mülkiyet hakkının diğer kat maliklerine devredilmesi hususunun oylanarak kabul edilmesine ilişkin karar verildiği anlaşılmakta olup bu taleplerin niteliği itibarıyla mülkiyet hakkına ve taşınmazın aynına ilişkin olduğunun kabulü gerekir.

Bu nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 27.03.2024 tarihli davacının temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılması gerekmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; ek kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 05.05.2016 tarihli toplantıdan başlamak üzere 2016, 2017, 2018, 2019 ve 2020 yılları genel kurul toplantılarının iptalini ve siteye yönetici atanmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu daha önceden dava edildiğinden derdestlik nedeniyle reddi gerektiğini, 14.01.2020 tarihli toplantıya davacının da katıldığını, davanın 1 aylık süre içinde açılmadığını, toplantının usulüne uygun şekilde yapıldığını, mutlak butlan iddiasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bu nedenle davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı, iptali istenilen kararlar incelendiğinde mutlak butlanla sakat olabilecek bir karar bulunmadığı, yönetici atanması yönünde ise kat maliklerinin toplanıp bir yönetici atayamamaları şartının oluşmadığı, zira, bahsi geçen olağanüstü bir toplantının yapıldığına dair dava dosyasında hiç bir belge bulunmadığı, davacının olağanüstü bir toplantı düzenlemeden veya kanunun öngördüğü usul işlemlerini yerine getirmeden dava yoluna gitmiş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde özetle; yapılan toplantıda alınan kararların toplantı karar yeter sayısı ile alınmadığını, yapılan toplantıların mutlak butlanla hükümsüz olduğundan davada süre koşulunun aranmaması gerektiğini, bilirkişi raporunun kanuna aykırı olduğunu, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 15.01.2019 tarihli toplantı ve önceki toplantıların iptaline yönelik daha önce açılmış davaları bulunduğu, derdestlik ve kesin hüküm söz konusu olduğundan bu toplantılar yönünden dava şartı bulunmadığı, 14.01.2020 tarihli toplantı yönünden daha önce açılmış bir dava bulunmadığından bu toplantı yönünden dava şartı mevcut olup istinaf incelemesinin bu toplantı yönünden yapıldığı, yokluğunun tespiti veya iptali talep edilen kat malikleri kurul toplantısının 14.01.2020 tarihli olduğu, eldeki davanın ise 30.06.2020 tarihinde açıldığı,

davacının bu toplantıya katıldığı ve muhalefet şerhi yazdığı, kat maliklerinin yönetici atadığı ve yöneticinin görevine devam ettiğinden, kat maliklerinin toplanıp yönetici atayamamaları; kurul toplantısının hiç yapılamaması gibi bir durumun söz konusu olmadığı, bu durumda yönetici atanması için gerekli koşullar oluşmadığından Mahkemece bu talep yönünden de talebin reddinin usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın eksik inceleme ve araştırma neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kat malikleri kurulu kararının iptali ve yönetici atanması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 25, 30, 31, 32, 33 ve 34 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosya kapsamından davacının 2016 ve 2020 yılları arasında yapılan kat malikleri kurulu kararlarının yok hükmünde olduğunun tespiti ile yönetici atanmasını talep ettiği anlaşılmakla, davacının 14.01.2020 tarihli toplantı haricindeki toplantıların iptaline yönelik daha önce açılmış davaları bulunduğundan davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Davacı tarafından yok hükmünde olduğunun tespiti istenilen 14.01.2020 tarihli toplantıda, yönetici seçimi, bütçe, aidatların belirlenmesi gibi dava konusu taşınmazın yönetimine ilişkin karar alındığı gibi, 634 sayılı Kanun'un 25 inci maddesi uyarınca bağımsız bölümünün devrine ve bu gibi işlemler hususunda yöneticiye yetki verilmesine ilişkin de karar verildiği anlaşılmaktadır.

4. Yönetici seçiminin kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile seçilmemiş olması halinde bu karar iptal edilinceye kadar geçerli kararlardan olduğundan, toplantıya katılan davacının 1 aylık hak düşürücü süre içinde dava açmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. 634 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre kat malikinin müstakil bölümü üzerindeki mülkiyet hakkının devrine ilişkin karara karşı dava hakkı, devir konusunda kat maliklerince alınan dava açma kararının öğrenilmesi tarihinden başlayarak altı ay ve her halde dava hakkının doğumundan başlayarak beş yıldır.

Somut olayda; davacının bağımsız bölümünün devrine ilişkin kararın alındığı 14.01.2020 tarihli toplantıya karşı, altı ay içerisinde 30.06.2020 tarihinde dava açtığı anlaşılmakla, Mahkemece 14.01.2020 tarihli toplantıda alınan bağımsız bölümün devrine ilişkin karara karşı, davacının kararı öğrenmesinden başlayarak altı aylık süre içerisinde dava açabileceği gözetilerek, işin esasına girilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davanın bir aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR