Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/5439 K.2024/9350

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının maliki olduğu 13 nolu bağımsız bölüme değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediğini ileri sürerek Mahkemece yeni arsa payının belirlenmesini ve tapuya tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., davalı ... ve davalı ... ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davacıya ait bağımsız bölümün arsa payının yanlış hesaplanarak tapuya yanlış işlendiğinin tevsik ve tespiti yönünde herhangi bir mahkeme kararı ve bilirkişi raporu olmadığından öne sürülen iddiaların asılsız olduğunu, dosyada mevcut 24.01.2016 tarihli bilirkişi raporunun Kanuna, mahkeme ve Yargıtay kararlarına uygun olarak hazırlanmadığını, davacı vekilinin dilekçesindeki hususların yasal dayanaktan yoksun, somut delillere dayanmayan soyut iddialar olması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkiline ait bağımsız bölümün metre karesinin belli olduğunu, diğer maliklerin de bağımsız bölümlerinin metre karelerinin belli olduğunu, bu durumda dairelerin metre kareleri ile arsa payları arasında bir farkın olduğu da maddi bir gerçek olarak ortada iken itiraz yok denilerek bu maddi gerçeği yok kabul etmeye imkanının olmadığını, arsa paylarında hata olduğununa dair somut delilin olduğunu, arsa payı değişikliğinin yapılabilmesinin zorunlu şartının, arsa paylarının bağımsız bölümlerin değerlerinin kat irtifakı ya da kat mülkiyetinin kurulduğu tarihte,

gerçek değerleri ile orantısız olarak belirlenmiş olması gerektiğini, zamanında inşa edilmiş olan binalarda yapım aşamasında hatalı olarak belirlenmiş olan arsa paylarında değişiklik yapılmasının mümkün olmasının dayanağının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'un(634 sayılı Kanun) 3 ve 44 üncü maddeleri olduğunu, hukuk açık ve net olarak bu durumu ortaya koymuş iken mahkemenin bunun tam tersi yönde bir karar vermesinin kabul edilebilecek bir durum olmadığını belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 634 sayılı Kanun'un ana yapıda bulunan her bir katın büyüklük ve konum itibarı ile değerine göre arsa payı alması gerektiğini çok açık olarak belirttiğini, müvekkiline ait bağımsız bölümün diğer bağımsız bölümlerden çok fazla büyük olduğunu ve değerli konuma sahip olduğunu dolayısıyla açıkça arsa payında hata olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR