Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/8742 K.2025/6976

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Bursa ili, ..., Mahallesi 6497 ada 3 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduğunu, dava konusu taşınmazın "Spor Tesis Alanı" olarak gözüktüğünü, taşınmazın konum ve mevkisi itibarıyla oldukça değerli olduğunu, davalı idarenin dava konusu taşınmazı uzun yıllardan beri Spor Tesis Alanı olarak ayırmasının haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu beyan ederek belirlenecek tazminatın davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, bedeline hükmedilen davacı payının tapusunun iptali ile davalı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; iş bu davanın kötü niyetli açıldığını, davalı ... Başkanlığının taşınmazda hissedar olduğunu ve yasal ön alım hakkının olduğunu, müvekkili belediye tarafından söz konusu taşınmaza fiili el atmanın söz konusu olmadığını, sorumlu idarenin Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu Bursa ili, ..., Mahallesi 6497 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılmak suretiyle bedelinin belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmediği belirtilerek 7421 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'na eklenen Ek Madde 4 ile ''Bu Kanun kapsamında açılan davalarda verilen bedel ve tazminat kararlarına ilişkin mahkeme ve icra harçları,

davalı idare tarafından ödenmek üzere maktu olarak belirlenir.” ve 6 ncı maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen geçici 18 inci maddesi ile "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'la bu Kanun'un ek 3 üncü maddesine eklenen ikinci fıkra,

bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kanun yolu incelemesinde olanlar dâhil görülmekte olan davalar ile yargılamanın iadesi davaları hakkında da uygulanır." hükmü ve Yargıtay‘ın yerleşik uygulamaları gereği de maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesinin hatalı olduğu gerekçesi ile kamu düzeni gereğince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; vekâlet ücretine ilişkin husus açık istinaf nedeni yapılmadığı hâlde, bu husustan düzeltme yapılmasının hatalı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. 2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrarla kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu Bursa ili, ..., ... Mahallesi 6497 ada 3 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki paragraflar kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Dava konusu taşınmazın paydaşı tarafından açılan Dairemizin 2024/8269 Esas sayılı dosyası ile denetimden geçen Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/31 Esas, 2022/41 Karar sayılı dosyasında dava konusu taşınmazın 112,40 m²lik kısmına Bursa Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından asfalt yol, kaldırım, istinat duvarı ve bariyer yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı kabul edilerek hüküm kurulduğu hâlde, eldeki dava dosyasında taşınmazın tamamının bedelinden ... Belediye Başkanlığının sorumlu tutulmak suretiyle karar verilmesi infazda tereddüt oluşturmuş olup bu hususta Mahkemece ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

5. Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar davalı idare aleyhine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle davalı taraf lehine nispi vekâlet ücretine hükmeden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş ise de 7421 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ile 2942 sayılı Kanun'a eklenen Ek Madde 4 karar tarihi itibarı ile yürürlükte olduğu gibi davalı idare vekili tarafından sunulan istinaf dilekçesinde vekâlet ücretine ilişkin hususun açık istinaf nedeni yapılmadığı gözetildiğinde, davacılar lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

VI. KARAR