Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/876 K.2024/4081

Taraflar arasındaki müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde özetle; ana taşınmaz üzerinde bulunan B Blok 1 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalı site yönetiminin Kat Malikleri Kurulunu oluşturan 60 kat malikinin onayını almadan tarafına ait dairenin ön tarafında çocuk parkı inşaatına başladığını, beton döküldüğünü, Yönetim Planının Genel Hükümler kısmının 38 inci maddesinde açıkça oy birliği gerektiği belirtildiği gibi, sitenin mimari projesinde ve vaziyet planında da böyle bir yapı görünmediğini, mevcut imar projesinde,

vaziyet planında ve peyzaj projesinde de olmayan bu durumun kendisi ile birlikte diğer kat maliklerinin hakkına bir tecavüz olduğundan dolayı davalı tarafın yapmış olduğu tecavüzün önlenmesine, durumun eski hale getirilmesine, yapılan imalatın kal'ine, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı müvekkilin yapım işi için yeterli çoğunluğu sağladığını, ortak alana çocuk bahçesi yapım kararı alındığını, site yönetiminin almış olduğu izinle peyzaj projesini çizdirdiğini ve belediyeden gerekli izinleri alarak yapım işine başlanıldığını, dava konusu çocuk parkının tüm site sakinlerinin ortak ihtiyaçları neticesinde yapıldığını, davalı müvekkil tarafından 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 42 nci maddesi hükümlerine uygun değişiklik yapıldığı için davacının iddialarının hakkaniyete ve diğer kat maliklerinin menfaatlerine aykırı olduğunu,

çocuk parkının davacının dairesinin kot seviyesinin altında yapıldığı ve davacının olumsuz etkilenmesine sebep olacak hiçbir durumun bulunmadığını, davacının taleplerinin reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; tecavüzün önlenmesi ve eski hale getirme istemi şartlarının oluşmadığını, dava konusu çocuk parkının peyzaj projesine uygun olduğunu, tüm site sakinlerinin ortak ihtiyacını karşıladığını, kimseyi rahatsız etmeyecek ve bağımsız bölümlerden yararlanmayı engellemeyecek şekilde yapıldığını, 17.09.2021 tarihli bilirkişi raporunda çocuk oyun alanının onaylı peyzaj projesine uygun yapıldığı belirtilmesine rağmen eski hale getirilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının yararına aykırı bir durumun söz konusu olmadığını,

çocuk parkının 2 yılı aşkın süredir site sakinleri tarafından kullanıldığını, davacının kendi dairesini çocuk parkına yakın olduğunu bilerek satın aldığını, davacı dışında hiçbir kat malikinin şikayetinin olmadığını, sitede yapılan keşifle çocuk parkı için ayrılan kısım davacının dairesinin önünü kesmemekle birlikte site içerisinde çocuk parkının yapılacağı muhtemel yerlerin aynı konumda bulunduğunu, davacının hakkını zedeleyen bir durum olmadığını, dava şartlarının oluşmadığını, hükme esas alınan raporun eksik ve hatalı olduğunu,

634 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi gereği anayapının ortak yerlerinde yapılacak ek tesis ve değişikliklerin bir kat malikinin sırf kendi ihtiyaç ve arzusuna dayanan ilaveler olduğunu, bu sebeple çocuk parkı yapımına dair bilirkişi tarafından değerlendirmeye alınan 4/5 çoğunluğun hatalı bulunduğunu, 634 sayılı Kanun'un 42 nci maddesine göre değişiklik yapıldığını, gerekçenin dayanağı olan genel kurul kararı ve proje eksikliği değerlendirilmesinin hukuken hatalı olduğunu, ilgili belediyeden usulüne uygun yapılan başvuru doğrultusunda çocuk projesine onay alındığını,

tüm hazirun listesi ve yazılı onayların Mahkemeye ibraz edildiğini ve usulüne uygun olması nedeniyle yeniden değerlendirilmesi gerektiğini, Mahkeme kararına istinaden site yönetiminin bir araya geldiğini ve çocuk parkının tekrardan aynı yerde kurulması ve kaldırılmaması hususunda 03.01.2022 tarihinde yeniden karar alındığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını ve kararın eksik inceleme sonucu verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 19 uncu ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Davacının ana gayrimenkulün ortak yerine yapılan çocuk parkının eski hale iadesini istediği anlaşılmakla, dosyadaki inceleme ve araştırma davanın kabulüne karar verilmesi için yeterli değildir. Şöyle ki, dosya kapsamı ile alınan uzman bilirkişi raporunda davalı site yönetimince yaptırılan otoparkın yerinin mimari proje ve vaziyet planında ne şekilde göründüğü hususu aydınlatılmamıştır.

3. Çocuk parkı yapılan alanın projesinde özel amaca tahsisli olup olmadığı belirlenerek, özel amaca tahsisli ortak yer (bahçe vs.) olmadığının anlaşılması halinde yapılan imalatların 634 sayılı Kanun'un 42 nci maddesince değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, ayrıca bu imalatların davacının bağımsız bölümü kullanmasında herhangi bir zarar yahut rahatsızlık verip vermediği hususu aydınlatılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,