Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/9892 K.2025/3418

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi 18.04.2022 tarihli ek karar ile süresinde olmayan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 346 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince, istinaf dilekçesi kanuni süre geçtikten sonra verilir ise istinaf dilekçesinin reddine karar verileceği düzenlenmiştir.

Dosya içeriğine göre davalı ... tarafından verilen Paris Başkonsolosluğunun 06.10.2015 tarihli ve 5566 belge numaralı vekâletnamede Avukat ... ve ...'ın vekil olarak tayin edildiği, verilen vekâletname incelendiğinde; herhangi bir süre şartının bulunmadığı, dolayısıyla verilen vekâletname herhangi bir süre şartı gibi kayıt içermediği müddetçe vekaletnâmede ismi geçen avukatlara yapılan tebliğin geçerli sayılacağı, gerekçeli kararın 10.03.2022 tarihinde davalı vekili ...'a tebliğ edildiği, davalının istinaf başvurusunun ise yasal 2 haftalık süre geçtikten sonra 15.04.2022 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.

İstinaf başvurusunun reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.