Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/13550 K.2026/3594

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili yönünden konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekili 19.06.2025 tarihli dilekçesi ile istinaf başvurusunun esastan incelenmesini talep etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 19.06.2025 tarihli ek kararı ile istinaf başvurusu hakkında yeniden değerlendirme yapılamayacağından davacılar vekilinin istinaf inceleme talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacılar vekilinin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 345 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen karar, davacılar vekiline 16.03.2025 tarihinde tebliğ edilmiş; istinaf dilekçesi ise 02.04.2025 tarihinde verilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 345 inci maddesinde; " İstinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar. İstinaf yoluna başvuru süresine ilişkin özel kanun hükümleri saklıdır.", 92/2 inci maddesinde; "Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter. Sürenin bittiği ayda, başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa, süre bu ayın son günü tatil saatinde biter." ve 93 üncü maddesinde; "Resmî tatil günleri, süreye dâhildir. Sürenin son gününün resmî tatil gününe rastlaması hâlinde, süre tatili takip eden ilk iş günü çalışma saati sonunda biter." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Eldeki davada, İlk Derece Mahkemesi kararının davalı vekiline 16.03.2025 tarihinde tebliğ edildiği ve istinaf süresinin 31.03.2025 günü tatil saatinde bittiği, ancak 31.03.2025 gününün 2025 yılı ... ’nın ikinci gününe rastladığı, resmi tatil olduğu, o halde istinaf süresinin 6100 sayıılı Kanun'un 93 üncü maddesi uyarınca kendiliğinden 02.04.2025 gününe kadar uzadığı, davalı vekilinin istinaf dilekçesini süresi içerisinde verdiği anlaşılmıştır.

O halde, işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın usulden reddi doğru değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 19.06.2025 tarihli ek kararının kaldırılması ve Bölge Adliye Mahkemesinin usulden reddine ilişkin kararın bozulması gerekir.