Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/2707 K.2025/7106

Taraflar arasındaki ilave bağımsız bölümün tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle.

İstanbul ili, ... ilçesi, ....Mahallesi 1913 ada, 15 parselde bulunan taşınmazda, davalıların apartmandaki diğer bağımsız bölümlerin malikleri olduklarını, apartmanda bir adet bodrum kat, bir adet zemin kat ve üç adet normal kat olduğunu, apartmanın mimari projesine göre 3. Kata 8 Nolu daire ve geri kalanına çekme kat yapılması gerekirken fiilen iki adet daire inşa edildiğini, apartmanın inşa edildiği 1980'li yıllardan bu yana en üst katta 8 ve 9 Nolu dairelerin bulunduğunu ve davacılar tarafından kullanılageldiğini, mimari projeye aykırı yapılması nedeniyle imar affına ilişkin hükümler içeren 2981 ve 3290 sayılı Kanun kapsamında ...

Nolu bağımsız bölüm ile ilgili gerekli başvurular yapılarak imar affından faydalanıldığını ve mimari projenin belediyece onaylanıp yapı kullanma izni verildiğini, kaçak olarak yapılmış olan davacılara ait 9 Nolu bağımsız bölümün söz konusu imar affı kapsamında yasal hale gelmiş olmasına rağmen bu daireye arsa payı tahsisi ve tescili yapılamadığı için tapuya kaydı yapılamadığını, yapıdaki diğer kat malikleri ile yapılan ön görüşmede bu daireye arsa payları verilecek şekilde yeniden kat irtifakı listesi yapılması imkânının olmadığının anlaşıldığını,

davacıların 9 Nolu bağımsız bölüme arsa payı tahsis edilmesi sebebiyle davalı kat maliklerinin azalan arsa paylarının tespit edilecek olan bedelini ödemeye hazır olduklarını belirtip davaya konu 9 Nolu bağımsız bölümün bulunduğu taşınmaz üzerindeki apartmanda bulunan bağımsız bölümlerin arsa paylarının, 9 Nolu bağımsız bölüme de payı tahsis edilecek şekilde yeniden tespit edilerek 9 Nolu bağımsız bölümün tespit edilecek arsa payı ile birlikte 1/2 şer hisseli olarak davacılar adına tapıda tescil edilmesine bağımsız bölüm olarak tescili karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; davalıların davacılar tarafından kaçak olduğunun belirtildiği 9 Nolu dairenin kaçak olduğunu bilmediklerini, 13.04.1987 yılında davacılar tarafından istediklerini, 9 Nolu dairenin tapusu yoksa kaçak yapılmışsa, tapuda kaydı dahi bulunmuyorsa davacıların neye dayanarak 9 Nolu bağımsız bölümün hissedarı olduklarını iddia edebildiklerini, kaçak yapıldığı belirtilen 9 Nolu bağımsız bölüm gerek yapılırken gerek belediyeden yapı kullanma izni alınırken davalılardan izin alınmadığını, davacıların bu daire ile ilgili olarak dava önce davalılarla ön görüşme yaptıkları hısusunun doğru olmadığını,

davacıların dilekçelerinde 2981 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesine 3290 sayılı Kanun ile eklenen hükümden bahsettiğini ancak bu maddenin binada çok daha önce kat mülkiyeti kurulduğu için olaya uygulanamayacağını, 17.07.1975 yılında davaya konu apartmanda zaten kat mülkiyeti kurulduğunu, kat mülkiyetinin kurulduğu bu tarihlerde sundukları tapu senedinin niteliği kısmında dahi 8 daireli apartman denilmekte olduğunu, yani davacıların kaçak 9 Nolu bağımsız bölüm için belediyeden yapı kullanım izni aldıklarını belirttikleri 13.04.1987 yılından çok önce bu binada kat mülkiyeti kurulmuş olduğunu,

davacıların sözünü ettikleri kanun maddelerinin burada uygulanamayacağını belirtip davacıların davasının reddine karar verilmesini ve ücreti vekâletin de davacılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; süresinde sunduğu istinaf başvuru dilekçesinde.

2981 ve 3290 sayılı Kanun kapsamında 9 Nolu bağımsız bölüm ile ilgili gerekli başvurular yapılarak imar affından faydalanıldığını, af kapsamında hazırlanan 13.04.1987 tarihli mimari projesi Belediyece onaylandığını ve yapı kullanma izni verildiğini, davacı müvekkillerinin murisi ... ... ve hissedarları adına tanzim edilmiş olan 13.04.1987 tarihli Yapı Kullanma İzin Belgesi dava dilekçe ekinde sunulduğunu, imar barışı kapsamında gerekeli başvurular yapıldığını,

her ne Kadar Kat malikleri kurulunca oy birliği ile alınan bağımsız bölüm ilavesi şeklinde bir karar bulunmadığı hususu ret kararın gerekçesi yapılmış ise de zaten böyle bir mutabakat oluşturulamadığı için işbu davanın açıldığını, projenin üzerinde el yazısı ile çekme kat tam kat olmuştur ibaresi yazılı olduğunu, bu ibarenin kaçak olarak yapılan 9 Nolu daireyle ilgili olarak af başvurusunun bulunduğunu ve buna istinaden söz konusu tadilat projesinin tanzim edilmiş olduğunun göstergesi olduğunu, belirterek kararın kaldırılmasına davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekili istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ilave bağımsız bölümün tapuya tescili istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR