Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/2811 K.2025/10758

Taraflar arasında görülüp kesinleşen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen ve Dairemiz denetiminden geçerek kesinleşen hükmün tavzihi istemine ilişkin yargılamada Mahkemece tavzih talebinin ek kararla reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan incelemede; davacı idare vekilinin tavzih talep dilekçesi ile; dava konusu taşınmazların Depo Sahası Tesisi olarak kamulaştırılmasına karar verilmesine rağmen,mahkeme kararlarında taşınmazların yol olarak terkinine karar verilmesinin hatalı olduğunu belirterek, taşınmazların davacı idare adına "depo yeri olarak tesciline" şeklinde hükmün düzeltilmesine karar verilmesini talep ettiği, Mahkemenin ise 27.01.2023 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verdiği anlaşılmıştır.

Temyiz istemi, Mahkemenin 27.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesinde; "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." hükmü düzenlenmiştir.

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazların Depo Sahası Tesisi olarak kamulaştırılmasına karar verildiği anlaşıldığından, dava konusu taşınmazların davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, hükmün talep doğrultusunda tavzih edilmesi gerekirken, tavzih talebinin reddine karar verilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.