KÜNYE
5. Hukuk Dairesi 2025/4925 E., 2025/9815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2025
- Mahkemesi
- Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/2801 Esas, 2025/392 Karar
- Karar
- Esastan ret
Karar Metni
776 kelime·4 dk okuma·12 bölüm
Taraflar arasındaki Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 25 inci maddesi kapsamında bağımsız bölüm mülkiyetinin devri ve hakim müdahalesi istemli davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının ... ili, ..., ...
Mahallesi 5813 ada, 11 parselde kayıtlı ana taşınmazın ikinci kat 12 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının ise 14 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, taşınmazın ... olarak kullanıldığını, davalının taşınmaz içerisinde yer alan 14 numaralı bağımsız bölümü kullanımı esnasına diğer bağımsız bölüm maliklerini devamlı ve kasıtlı surette rahatsız ettiğini, diğer kat maliklerine ve kiracılara ortak giderlerin ödenmemesi konusunda telkinlerde bulunarak iş hanı içerisindeki sistemi ve işleyişi bozduğunu, koridorlarda sigara içilmez uyarılarını dikkate almayarak sigara içtiğini,
çöplerin çöp kovasına koyulması yönünde tüm kat maliklerince 04.01.2020 tarihli olağan genel kurul ile karar alındığını, davalının ısrarla çöpünü bina kapısının içine bıraktığını, sızıntı nedeni ile apartmanda koku olduğunu beyanla, davalı kat malikine ait 14 numaralı bağımsız bölümün mülkiyetinin bu tarihteki değeri kendisine ödenmek koşulu ile müvekkili davacıya devredilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile davalı müvekkilinin arasında husumet bulunduğunu, davalı müvekkilinin kat maliki olması ve davacı tarafın da yönetici olması nedeniyle genel işleyişte görmüş olduğu eksiklikleri noter aracılığı ile ihtaren bildirdiğini, davacı tarafın yönetici olarak üzerine düşen sorumlulukları layıkıyla yerine getirmediğini, dört yıldır çalışmasını devam ettiren ...'ın davacı tarafın kendi inisiyatifi ile işe alındığını, gider kalemlerinde personel gideri olarak gösterilmesine rağmen sigorta girişinin bildirilmemiş olduğunu,
davalı müvekkilinin yazılı ve sözlü ihtarlarına rağmen uzunca bir süre sigortasız olarak çalıştırıldığını, genel kurulda belirlenen aylık avansların dışına çıkılarak yıl içerisinde fazladan para tahsilatları yapıldığını, aidat olarak toplanan paraların davacı tarafın kendi şahsında tutulduğunu, aylık avans miktarlarını gösterir listenin panoya asılmadığını ve taşınmazda bir çok eksiklik bulunduğunu, ayrıca genel kurul kararlarının iptali için dava açtıklarını belirterek haksız ve hukuki dayanaktan yoksun açılan iş bu davanın tümüyle reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, davalının, "Apartman içine çöp bırakmak, bina içerisine pis su dökmek" şeklindeki rahatsızlık verici eylemlerine son vermesine, kat mülkiyetinin devrine yönelik istemin reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 25 inci maddesi uyarınca bağımsız bölümün devri için koşulların oluştuğunu, davalının aidat ödemediğini, anataşınmaza zarar verdiğini, ayrıca öne sürdükleri davalının bağımsız bölümüne fazla petek takması hususunun değerlendirilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; iddiaların ispat edilemediğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 25 inci maddesi kapsamında bağımsız bölüm mülkiyetinin devri istemine ilişkindir.
2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
3. Buna karşın, mahkemece müdahalenin önlenmesi ve bunun için uygun bir süreye hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken kararın yerine getirilmemesi halinde idari para cezası verileceğinin ihtarına ilişkin hüküm kurulması bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; 1. Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine,
2. Dairemizce resen yapılan inceleme sonucunda, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. İlk Derece Mahkemesi kararının; (3) numaralı bendinde yer alan "verilen sürede eylemlere son verilmediği takdirde idari para cezası verileceğinin ihtarına," cümlesinin hükümden çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Davacıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi, E. 2025/4925, K. 2025/9815, 26 Haziran 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama