Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2025/8223 K.2025/10678

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davada hükmolunan İlk Derece Mahkemesince karşı taraf/borçlunun 16.068.200,71 TL borcunu karşılayacak miktarda menkul ve gayrimenkul mallarıyla, üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına ilişkin talep Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.09.2024 tarihli ve 2024/102 D. İş Esas, 2024/102 Karar sayılı kararı ile kabul edilerek karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci (b) bendi uyarınca esastan reddine reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.12.2024 tarihli ek kararı ile davacılar vekili tarafından açılan kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat davasında yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verildiği, bu kapsamda davacıların ilama dayalı alacağının mevcut olduğu, alacağın rehinle temin edildiğine dair herhangi bir belgenin de dosya arasında bulunmadığı, davacı vekili tarafından 22.05.2024 tarihinde mahkeme ilamının icrasının idareden talep edildiği, borcun ödenmediği,

davalı vekili ihtiyati haciz kararının icrasına yönelik olarak istinaf sebepleri ileri sürmekte ise de 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (2004 sayılı Kanun) 261 inci maddesi gereğince ihtiyati haciz kararının 2004 sayılı Kanun'un 79 ila 99 ncu maddeleri gereğince haczin ne suretle yapılacağına dair hükümlere göre icra edileceği, ihtiyati haczin infazı ile ilgili şikayetlerin infazı yapan icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesine yapılabileceği,

İlk Derece Mahkemesince 2004 sayılı Kanun'un 257 nci maddesi hükümleri gereğince verilen istinafa konu ihtiyati haciz kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı idarece temyiz edilmesi üzerine, 19.12.2024 tarihli ve 2024/5282 Esas, 2024/2289 Karar sayılı ek kararı ile ihtiyati haczin kaldırılması talebine ilişkin kararın 2004 sayılı Kanun'un 265 son maddesine göre kesin olup 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemeyeceğinden; temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; geçici hukuki korumalar kapsamında kalan ihtiyati haciz kararına karşı yapılan temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun'un temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362/1 inci maddesinde "f) Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar. " düzenlemesine yer verilmiştir. Aynı şekilde 4949 sayılı Kanun'un 63 ncü maddesi ile değişik, 2004 sayılı İİK'nun ihtiyati haciz kararına itiraz ve temyiz başlıklı 265. maddesi ek fıkrasında "İtiraz üzerine verilen karara karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi bu başvuruyu öncelikle inceler ve verdiği karar kesindir. İstinaf yoluna başvuru, ihtiyatî haciz kararının icrasını durdurmaz." hükmü düzenlenmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı 2004 sayılı Kanun'un 265/son maddesine göre kesin olup 6100 sayılı Kanun'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi gereğince temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.12.2024 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.