Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2004/5599 K.2007/1098

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 86 ]

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 142 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 497 ]

"İçtihat Metni"

Yağma suçundan sanık Sezai hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin (Bafra Ağır Ceza Mahkemesi)'nden verilen 02.04.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı CBaşsavcılığından bozma isteyen 11.03.2004 tarihli tebliğname ile 05.04.2004 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yakınanın aşamalarda yankesicilik suretiyle parasının çalınması eylemine doğrudan katılan sanığı, para çalındıktan sonra yakaladığında kendisine bıçak çektiğini açıklaması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 495/2. maddesi aracılığıyla aynı Yasa'nın 497/1 ve 59/2. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve dolaylı yağma suçuna yer vermeyen 5237 sayılı TCY'nin aynı suça uyan 142/2-b, 62/1; 86/2-3(b), 35/2 ve 62/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında sanık yararına olması ve 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme ve uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

2-

4616 sayılı Yasa'nın 22.12.2000, 4758 sayılı Yasa'nın da 23.05.2002 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi karşısında; 5237 sayılı TCY'nin 142/2-b ve 86/2-3(b) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın üst sınırı, suç tarihinin 23 Nisan 1999'dan önceye ait olması ve sanığa yükletilen suçun Yasa'nın 1. maddesi 5. fıkrasındaki kapsam dışı suçlar içinde yer almaması gözetilerek; 4. fıkrası uyarınca davanın ertelenmesine yer olup olmadığının da değerlendirilmesi zorunluluğu,