Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2005/9825 K.2008/3359

5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 7 ]

5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 9 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 31 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 33 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 495 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 53 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 522 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 81 ]

1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 317 ]

"İçtihat Metni"

Yağma, hırsızlık, kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi ve sahte kimlik kullanmak suçlarından sanık MK hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan TCK.nun 493/4, 522, 59 ve 81/1-3. maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay 16 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, diğer suçlardan beraatine ilişkin B 3.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/06/2004 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık savunmanı ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından kısmen ret ve kısmen bozma isteyen tebliğname ile 20/07/2005 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

A- Sanık MK hakkında sahte kimlik kullanmak ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçları ile ilgili kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sahte kimlik kullanmak ve kamu görevinin usulsüz olarak üstlenilmesi suçlarından doğrudan zarar görmeyen yakınıcı MA'un katılan olmaya hak ve yetkisi bulunmadığı gibi yasaya aykırı olarak verilen katılma kararı da hükmü temyize yetki vermeyeceğinden, vekilinin bu suçlarla ilgili kurulan beraat kararlarına yönelik temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B- Sanık hakkında hırsızlık suçu nedeniyle kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın olay tarihinde yanında açık kimliği saptanamayan suç ortağı ile birlikte ellerinde telsiz de olduğu halde yakınana ait işyerine gidip kimlik göstererek kendilerinin polis olduğunu ve denetim yapacaklarını söyledikleri, polis süsü vermek amacıyla çekmeceleri karıştırıp katılanın üzerinde bulunan eşyayı çıkartıp göstermesini istedikleri, yakınıcının masa üzerine bıraktığı para ve kıymetli evrakı alarak ajandalarının içine koydukları, yakınanın tefecilik yaptığı gerekçesiyle hakkında işlem yapacaklarını, işlem yaptıkları takdirde ceza alabileceğini söyleyip para istedikleri,

yakınanı kandırıp para çekmek amacıyla hep birlikte en yakın banka şubesine gittikleri, kimliği belirlenemeyen kişinin aldığı para ve kıymetli evrakla birlikte bankaya girmeden olay yerinden kaçtığı, sanığın da kaçmak istemesi üzerine katılanın sanıkla boğuştuğu ve üç gün alışılmış uğraştan kalacak şekilde yaralandığı, ancak sanığı etkisiz hale getirmeyi başarıp kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların işyerinde yakınana yönelik yağma boyutuna oluşan eylemlerinin bulunmadığı,

fakat sanık Murat Kılavuz'un suç ortağı arkadaşının suça konu eşyayla birlikte kaçtıktan sonra kendisi de kaçmak isterken cezadan kurtulmak ve yakalanmamak amacıyla yakınanı yaralamasının, hırsızlık şeklinde başlayan eylemi 765 sayılı TCY'nın 495/2. maddesinde tanımlanan dolaylı yağma suçuna dönüştürdüğü gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 495/2. maddesi yollamasıyla 495/1, 522, 59/2, 81/1-3, 31, 33. maddeleri ile hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan, anılan Yasada dolaylı yağma suçuna yer verilmemesi ve hırsızlık suçunun tamamlanıp kesintiye uğramasından sonra oluşan eylemin etkili eylem suçunu oluşturduğu gözetilerek, 142/2-f, 62, 53/1-2; 86/2. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,