Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/10803 K.2010/1406

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türüne göre sanığın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK.nun 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7/2.

5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23- 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında; somut olayla ilgili 765 sayılı TCK.nun 491/ilk, 522/1, 523/1.

647 sayılı Yasanın 4; 765 sayılı Yasanın 95/2. maddeleriyle hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı eyleme uyan 142/1-b, 53; 116/1, 53 (5271 sayılı CMK.nun 253, 254.) maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, Mahkemece 765 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık yararına olduğu anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5/1. maddesine göre kanunlardaki ağır para cezalarının adli para cezalarına dönüştürüldüğünün gözetilmesi gerekliliği,