Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/11388 K.2010/20907

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların olay günü sabah saat 07.00 sıralarında, dilenmek için yakınanın evine geldikleri ve evde kimse olmadığını anlayınca birisinin dışarıda kalıp diğerinin, kilitli olmayan kapıdan girip yatak odasındaki çantanın içinden 335.000 lirayı alıp çıkacağı sırada gelen yakınanla kapıda karşılaştıkları, yakınanın ne aradıklarını sorduğu, sanıkların ekmek istediklerini söyledikleri, yakınanın da durun getireyim diye kuşkulanıp çantasını kontrol ettiğinde parasının alındığını anlayıp, yanlarına giderek paramı verin şikayetçi olmayayım demesi üzerine, bir tanesinin boğazına sarılıp diğerinin de elindeki demir çubukla kafasına vurduğu,

yakınanın bağırması üzerine bırakıp kaçmaları biçimindeki eylemlerinin 765 sayılı TCY.nın 495/1. maddesindeki doğrudan yağma ve 5237 sayılı TCY.nın 149/1-a,c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin 765 sayılı Yasada 495/2. maddesinde düzenlenen dolaylı yağma ve 5237 sayılı Yasa da ise dolaylı yağmaya yer verilmemesi nedeniyle 142/1-b ve 86/2-3. maddelerinde düzenlenen hırsızlık ve yaralama suçlarını oluşturduğu ve aynı yasanın 66/1-e, 67/1. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın düşmesine karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 495/1, 102/2, 104/2. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 149/1-a, c, 66/1-d, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 15 yıllık zamanaşımının inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,