Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/14954 K.2010/2316

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yokluğunda verilen hüküm yakınan ... vekiline 18.08.2004 günü tebliğ edilmesine karşın, yakınan kurum vekili yasal süresinden sonra 09.09.2004 günü temyiz yoluna başvurduğunun anlaşılması karşısında.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2. maddesinde, 4709 sayılı Yasanın 16. maddesiyle 03/10/2001 günü yapılan değişiklikte, “Devlet, işlemlerinde, ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını ve sürelerini belirtmek zorundadır.” biçimindeki düzenleme gözetilerek ve hükmün bu tarihten sonra 11.06.2004 günü verilmiş olması ve yasa yolları “ kanun yolu açık olmak üzere…” şeklinde belirtilmek suretiyle, yasa yoluna başvuru süresi ve ne zaman başlayacağı,

nereye ve ne biçimde başvurulacağının gösterilmemesi nedeniyle eksik olup yakınan kurum vekiline yapılan tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gözetilip temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Suçtan zarar gören yakınan ... Kurumu davadan haberdar edilip katılma olanağı tanınmadan, tensip kararı ile duruşma açılmaksızın yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.9.1992 ve 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamaya- cağına ilişkin, temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMUK’nun 223/son (5271 sayılı CMK.nun 193/2.) maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu gözetilmeden, 1412 sayılı CMUK’nun 223/son (5271 sayılı CMK.nun 193/2.) maddesinin yanlış yorumlanması sonucu, sanığın usulen sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle anılan Yasanın 236. .maddesine aykırı davranılması,

3- 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11. maddeleri gereğince, davaya bakmanın üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu,