Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/18815 K.2010/11465

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakim takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5252 sayılı yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hükmün 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanıklar yararına olan yasanın belirlenip, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

2-Sanıkların olay günü gece 02.15 sıralarında İzmir'den Manisa'ya arabayla gelerek müşteki'nin beyaz eşya satan işyerinin sağlam ve muhkem olan 10 milimlik vitrin camını kırmak suretiyle buradan içeriye girerek hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK 493/1, 522(pek aşırı) 81/2-3. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan, 142/1-b, 143/1, 53, 116/2-4, 119/1-c, 53, 151/1, (53). maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınır bakımından, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu ve mala zarar vermek suçu ilgili olarak uzlaşma hükümleri değerlendirilerek buna göre lehe yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

5-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,