Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/19823 K.2010/9312

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, bulunduğu otel odasının penceresinden kişisel çeviklikle yakınana ait yan taraftaki konutun balkonuna geçip açık kapıdan girerek, içerden para ve eşya çalmak biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu; aynı Yasanın 142/2-b maddesinde tanımlanan “özel beceri” ögesinin, elde veya üstte taşınan eşyayı almaya yönelik bir düzenleme olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Yakınanın konutuna girerek para ve eşya çalan sanığın eyleminin, hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 116/1.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

3- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin (1)- (2)- (3.) fıkralarında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmemesi,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nun 493/1, 81/2-3.maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 62/1, 53/1-2-3, 116/1, 62/1, 53/1-2-3. Maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254.maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri bakımından, 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,