Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/20287 K.2010/2172

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 492/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Yakınana ait işyerinin kapısına zarar vererek giren ve suça konu malları çıkarıp araca yüklerlerken polis tarafından görülmeleri üzerine yakınanın telsiz telefonu ile kaçmayı başaran sanıkların eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden eylemin kalkışma aşamasında kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1, 522/1 (pek aşırı), 81/2-3.(sanık ... için) maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 53/1; 116/2-4, 119/1-c, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 765 sayılı Yasanın sanıklar yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 35/2. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 1 yıl 4 ay yerine 1 yıl 8 ay olarak belirlenerek, fazla hapis cezasına hükmolunması,

5- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uygulanmaması