Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/20704 K.2010/21133

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümlü ... hakkında kurulan Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2003 gün ve 2003/15-42 sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve ...'e ilişkin ilk hükmün, anılan sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve Yüksek Yargıtay 10. Ceza Dairesi tarafından 19/09/2005 tarihinde lehe yasa hükümlerinin belirlenmesi için bozularak dosyayı iadesi üzerine hakkındaki hüküm kesinleşmiş olan ...'ın tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK.nun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE;

5252 Sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/1-son, 102/4, 104/2. maddesiyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 143, 66/1-e, 67/3-4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerindeki 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 12/01/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması,