Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/20719 K.2010/15333

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yakınanın, saat 20 sıralarında kapattığı işyerine ertesi gün sabah 8 sıralarında döndüğünde hırsızlıktan haberinin olduğunu belirttiği, sanığın, aksi kanıtlamayan savunmasında, suçu saat 5 sıralarında işlediğini bildirdiği, olay günü güneşin 5:52’de doğduğu; başka bir hırsızlık suçundan yakalanan sanığın, yakınanın işyerinden çaldığı eşyayı sattığı kişileri söyleyerek bir kısmının ele geçirilip geri verilmesini sağladığının anlaşılması karşısında.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca yapılan değerlendirmede; hırsızlığın, 5237 sayılı TCK.nun 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtlar gösterilmeden aynı Yasanın 143. madde uyarınca artırım yapılması gerektiğinin belirtilmesi; isteğe bağlı geri verme nedeniyle yakınandan ceza indirimine rızası bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre anılan Yasanın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılmadan;

işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarında, 5271 sayılı CMK.nun 253, 254. maddeleri uyarınca sanığa ve yakınana uzlaşma önerisinde bulunulmadan, yazılı biçimde eksik incelemeye dayalı olarak lehe yasa karşılaştırması yapılması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 522/1 (normal), 81/2, 40. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 168/1-4. (yakınana isteğe bağlı geri verme nedeniyle ceza indirimine rızası olup olmadığı sorulup sonucuna göre), 53, 63. 116/2, 53, 63; 151/1, 53, 63. (5271 sayılı CMK.nun 253, 254.) maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; 5237 sayılı TCK.nun hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,