Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/21239 K.2010/14617

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların olay günü saat 16.30 sıralarında karşılaştıkları yakınanı, kollarından tutup, bir binaya götürdükten sonra, üzerinde bulunan para ve telefonu çıkartmasını isteyip, olumsuz yanıt üzerine, bıçak çekip üzerini arayarak, cep telefonu ile bulabildikleri 7 milyon lirasını almaları biçimdeki eylemlerinde; suçun birden fazla kişiyle işlenmesi nedeniyle temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanında (c) bendinin de değerlendirilmeye alınmaması;

eylemlerinin aynı yasaya göre yağma suçunun yanında özgürlüğü kısıtlama suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi ve yakınanın üzerinde bulunan her şeyi almaya özgülenen kastları nedeniyle koşulları oluşmayan anılan Yasanın 150/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,