Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/21559 K.2010/13038

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın İzmir 2. Sulh Ceza Hakimliğinde yaptığı savunması ile tüm dosya içeriğine göre; sanığın sahte kimlikle kısa süre önce çalışmaya başladığı şirkette sekreterlik yapan yakınanın cep telefonunu çaldığı ve içindeki sim kartı atarak, babasına ait sim kartla kullanmaya başlayıp, olaydan bir gün sonra, bedava yemek yiyebilmek için gittiği bir kutlama sırasında, şirket çalışanlarının kendisini görüp, telefonu çalması nedeniyle dövdükleri sırada, olay yerinde bulunan kolluk güçlerinin müdahale ederek sanığı kalabalığın elinden kurtardığı,

sanığında yakınana ait telefonu çaldığını söyleyip üzerindeki telefonu sim kartı eksik biçimde kolluk güçlerine iade etmesi biçimindeki olayda, Mahkemenin gerekçesinde de belirtildiği gibi TCY.nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlığın koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş; adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülükleri bulunan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,