Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/21767 K.2010/15370

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, zamanaşımı içinde konut dokunulmazlığını bozmak suçundan soruşturma yapılması olanaklı görülmüştür.

Yakınanın oturduğu daire katındaki bina sahanlığında bulunan merdiven korkuluklarının üzerinde unuttuğu anahtarın alınarak hırsızlık yapılması eyleminde, anahtarın hangi daireye ait olduğunun belli olmaması nedeniyle haksız olarak ele geçirildiği ve eylemin TCY.nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş, sanığın suç tarihinden yaklaşık 9 ay önce 13.4.2005 tarihinde evlendiği ve kızlık soyadı “...” iken evlenmekle “...” olarak değiştiği gözetilerek, kızlık soy ismine göre de adli sicil kaydı getirtilmeden, evlenmekle aldığı soyadına göre getirtilen adli sicil kaydı ile yetinilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına,