Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/22709 K.2011/2788

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMY.nın 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; tebliğnamedeki savunman atanması gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş, sanıkların yakınana ait aracın kapısını zorla açmak suretiyle kasasından 5,000 lira değerindeki mutfak eşyalarını çaldıklarının anlaşıldığı, sanıkların eylemlerinin 765 sayılı TCK’nın 493/1,522 (pek fahiş) maddeleri ile, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,53,151/1,53. maddelerindeki suçları oluşturacağı, 5237 sayılı TCK ile yapılan değerlendirmede aynı kanunun 151/1 maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yakınanın aracını saat 21.30 sıralarında kilitleyip ayrıldığını, sabahleyin saat 09.00 sıralarında baktığında ise aracını bulamadığını beyan etmesine karşın sanıkların hırsızlık suçunu gece sayılan zaman diliminde işlediklerini gösteren kanıtlar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde 5237 sayılı T.C.K.’nın 143.maddesinin uygulanması,