Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/22786 K.2010/16070

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakalanamayan arkadaşı ile birlikte yakınana ait evin kapısını kırmak suretiyle hırsızlık suçunu gerçekleştiren sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 116/1, 119/1-c ve 151/1 maddeleri gereğince konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturması karşısında, zamanaşımı içerisinde bu suçlardan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş,

Yakınana ait cep telefonunun sanığın yakalanamayan arkadaşı tarafından alınmış olması karşısında, hırsızlık suçunun tamamlandığının gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

ayrıca Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2000/120 E. ve 178 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;