Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/23081 K.2010/12903

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 149/1-(c) ve (h) bentleri ile yapılan uygulama da temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmaması,

2- Sanıklar ... ve ...’ın suça doğrudan katıldığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3- Yakınanın annesi olan ...’ın yargılama aşamasında alınan, 10.12.2003 günlü ifadesinde, sanıklardan birisinin olaydan bir gün sonra suça konu parayı kendisine verdiğini ancak almadığını beyan etmesi karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesi uyarınca değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4- Sanık ... hakkında, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,