KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2006/433 E., 2010/481 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
430 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.
İnceleme konusu karara gelince;
1- 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 492/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, olay günü geceleyin yakınanın avukat bürosunun kapısını zarar vererek açıp içeri giren ve hırsızlık yapan hükümlünün eyleminin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4. Maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak ve 151/1.maddesine uyan mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu halde, bu konuda değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,,
2- Bina içinde muhafaza altına alınmış eşyanın çalınması suçunun 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, anılan Yasanın 141.maddesi ile hükümlülük kararı verilmesi,
3- Somut olayda,yakınana ait avukat bürosundan toplam 2 Türk Lirası değerinde çikolata ve pil çalan sanığın hırsızlık kastını bu mallara özgüleyip özgülemediği araştırılıp tartışılmadan, “sanığın bir çok hırsızlık suçundan sabıkası olduğu ve suç işleme eğilimi bulunduğu” gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nun 145/1.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına hükmedilmesi,
4- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 492/1, 81/2-3 maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, (koşulları varsa 145/1), 62/1, 53, 116/2, 62/1, 53, 151/1, 62/1, 53.maddelerinin ayrı ayrı ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu ile mala zarar vermek suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu, lehe olan yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
5- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi,işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları bakımından 5237 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükümlerinin uygulanması ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
6- Hükümlünün adının ve baba adının gerekçeli karar başlığında kaydına uygun olarak yazılmaması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/433, K. 2010/481, 25 Ocak 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama