Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/10632 K.2011/47396

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında 765 sayılı TCY. uyarınca verilmesi gerekli sonuç ceza gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-Kabule göre;

a)Yakınana ait otomobilin kapısını tornavida ile zorlayıp açarak, düz kontak yapmak suretiyle çalıştırmaya çalışan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (2-d) fıkrasıyla uygulama yapılması;

b)5237 sayılı TCY.nın 61/5. maddesine aykırı biçimde aynı yasanın 143/1. maddesinin 35/2. maddesinden sonra uygulanması; c)Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

d)29.6.2005 tarih ve 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının düşünülmemesi,