Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/10991 K.2010/15908

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk-son maddesiyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 141/1. maddesinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerindeki zamanaşımını durduran herhangi bir işlem gerçekleşmeden, 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 11/03/2002 ile inceleme tarihleri arasında geçmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Hükümlü ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bursa 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/04/2004 gün ve 2002/400-239 sayılı hükme ilişkin, sanıklar ... ve ... savunmanlarının yasal süresi içerisindeki temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19/10/2005 tarihli bozma kararı ile dosyanın, “lehe hükmün belirlenmesi için bozulmasına, bozmadan, hükmü temyiz etmeyen ...’ın da yararlandırılmasına” denilerek Mahkemesine iade edildiği,

yokluğunda açıklanan hükmün, hükümlü ...’a bizzat tebliğ edildiği ve temyiz edilmeyerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle, lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre yargılama süren sanıklar ... ve ... hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip,

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca ayırma kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak hükümlü ... hakkında yazılı biçimde karar verilmesi,