Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/11149 K.2010/2283

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ...'ın, kendisi ve savunmanının temyizinden sonra Dairemize gönderdiği 25.02.2010 günlü dilekçesinde temyizden vazgeçtiği görülmüş ise de, O yer C.Savcısının hükümlüler hakkında temyizinin bulunduğu anlaşılmakla her iki hükümlü için yapılan temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlülerin, uyarlama yargılaması sırasında yakınan ...’nın zararının tamamını, yakınan ...’in zararının ise bir kısmını giderdiklerinin ve yakınan ...’nın hükümlülerin etkin pişmanlıktan yararlanmasına muvafakat ettiğinin anlaşılması karşısında; hükümlülerin,

a) Yakınan ...’ya yönelik eylemlerinde koşulları oluştuğu halde yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK’nun 168/4-3.maddesinin uygulanmaması,

b) Yakınan ...’e yönelik eylemlerinde ise kısmi iade nedeniyle yakınanın rızası sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nun 168/4.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 168/3.maddesinin hükümlüler hakkında uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmemesi,

2- Hükümlülerin,5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,