Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/11776 K.2010/14012

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdura ait işyerine girmeden, dükkanın normal vasıftaki camını kırıp vitrindeki üç adet cep telefonu maketini çalan sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 491/ilk.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 492/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2- 15.01.2005 tarihli yakalama tutanağına göre, sanığın camı kırıp vitrinde bulunan suça konu eşyayı çaldığı anda kolluk görevlilerince görülüp kovalamaca sonucu yakalandığının belirtilmiş olması karşısında, kesintisiz izleme sonucu yakalanmışsa suçun tam teşebbüs aşamasında kalacağı ve hakkında 765 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerekeceği düşünülmeden, eksik inceme sonucu suçun tamamlandığı kabul edilip yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- Adli sicil kaydına ve dosyada bulunan ilam örneğine göre, sanığa ait İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2002 gün ve 468-1029 sayılı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas oluşturduğu ve hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2-3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Uygulamaya göre, tutuklu geçen sürenin 765 sayılı TCK'nın 40.maddesi ile cezadan indirilmesine karar verilmesi gerekirken, hem anılan Yasa maddesinin hem de 5237 sayılı TCK'nın 63.maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,