Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/12070 K.2010/18378

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümde "yasa yoluna başvurma yönteminin ve merciin usulüne uygun olarak gösterilmediğinin anlaşılması ve yapılan tebligatta da bu açıklamaların olmaması" karşısında, sanığın temyiz istemi süresinde kabul edilip 23.08.2006 tarihli ve 1285-143 sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında daha önce verilen 16.12.2004 tarihli hükmün karşı temyiz olmaksızın bozulmuş olması nedeniyle, yeniden kurulan hükümde kazanılmış hak teşkil eden 2 yıl 8 ay 15 günlük cezadan daha fazlasına hükmolunamayacağının gözetilmemesi ve bozmadan önce hakkında 765 sayılı TCY.nın 59.maddesi uygulandığı halde, bozmadan sonraki hükümde 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesine (5271 sayılı CMK’nun 307/son.) aykırı olarak yasal ve yeterli gerekçe göstermeden takdiri indirim hükmünün uygulanmaması,

./..

-2-

2-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 142/1-b .maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/1 maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma ve yakınma bulunduğu için 151/1.maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,