Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK.nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde savunman talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın savunman atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan savunmanın görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu,
kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu savunman sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da;
örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2003 günlü 2002/474-2003/227 sayılı kararın sanık savunmanı tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.04.2004 tarihli kararı ile kesinleştiği, mahkemece hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yeniden değerlendirme yapılarak verilen uyarlama kararının görevi son bulunan savunmana tebliğ edildiği,
hükümlünün uyarlama kararından haberdar olmadığı ve hükmün de görevi son bulunan savunman tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; yokluğunda İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03.03.2006 günlü ek kararın hükümlü ...’a tebliğine ilişkin belgeye de dosya içerisinde rastlanılamadığından varsa eklenmesi,
yoksa tebliği ile bu belge ve sunarsa temyiz dilekçesi ya da savunmanının temyiz taleplerine rıza gösterip göstermediğine ilişkin beyanları da eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.