Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/12978 K.2010/1301

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın gerekçeli karar başlığına kaydına uygun olarak yazılmayan soyadının yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I- Mala zarar vermek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre,hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre,1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından,5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ... savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince

Kayden 10.05.1988 doğumlu olup 21.05.2006 tarihli oturumda 18 yaşını tamamlamış olan sanığın, bu oturumda yakınan ile uzlaşmak istemediğini belirtmiş olması karşısında; tebliğnamedeki “uzlaşma” yönünden bozma isteyen düşünceye katılınmamış;dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık

tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sübut yönünden hükme esas alınan 09.01.2004 gün ve 2003/2963 sayılı ekspertiz raporu ile parmak izi mukayese tablosu ve raporuna dayanak oluşturan, olay yeri inceleme raporu,parmak izi sicili ve on parmak izi basım formunun onaysız fotokopi olması,

2- 28.12.2003 tarihinde işlenen suç nedeniyle ,5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesinde 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme gereğince sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan 2253 sayılı Yasanın 38.maddesi gereğince ertelenmiş mahkumiyetlerine ilişkin mahkeme ilamları getirtilip,kararlarda deneme süresine hükmedilip hükmedilmediği belirlendikten sonra, sonucuna göre 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,