Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/13986 K.2012/2495

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içindeki keşfe ve bilirkişi raporuna göre, hırsızlığa konu ahırın yakınana ait evin hemen bitişinde olduğu, bu durumda evin eklentisi olduğundan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesi yerine aynı yasanın 142/2-g maddesi ile fazla ceza tayini,

2- Sanık ...’in tekerrüre esas alınan ilamın 5237 TCK 86/2-3-e, 52, maddelerince verilen 300 TL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK.nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince kesin olup, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesi ile uygulama yapılması,

3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

4- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden olduğu yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulması yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,