KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2007/14434 E., 2012/746 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ocak 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık hakkında uygulanan yasa maddelerinin, etkin pişmanlık nedeniyle indirim uygulanırken 168 yerine 161 ve seçenek yaptırım uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken 50 yerine 57 olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş.
5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu,
Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan ilamların hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, adli sicil kaydı içeriği ve dosyada bulunan ilam içeriğine göre kasten yaralama suçundan verilen Giresun Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2003 günlü,
2002/789 esas ve 27 karar sayısı ile verilen 282.906.000 TL APC'nın tekerrüre esas alınması olanaklı görülmüştür.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2007/14434, K. 2012/746, 24 Ocak 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama