Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/16117 K.2012/2529

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianame içeriğine ve oluşa uygun kabule göre, sanığın gündüz vakti mağdurlara ait işyerine gelerek bıçak tehdidi ile bir miktar pastırmayı alıp gittiği ve bu eyleminin tamamlanmasından kısa bir süre sonra tekrar gelerek aynı şekilde tehdit etmek suretiyle bir miktar tereyağını aldığının anlaşılması karşısında, olayda iki ayrı yağma suçunun gerçekleştiği düşünülmeden tek yağma suçundan hüküm kurulması ve kabul edilen silahlı yağma suçunun işyerinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi;

suça konu ürünlerin olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından sanığın içinde bulunduğu otomobilde ele geçirildiği ve bu nedenle rızai iade bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 168/2-3. madde ve fıkraları ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,