Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/16118 K.2012/1963

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Gece vakti, sokakta, kapıları kilitsiz olarak duran otomobilin içinden mağdura ait montu çaldığı sırada görülen ve aynı anda 50 ila 60 metre kadar uzakta karakol önünde duran polislere haber verilmesi üzerine yakalanmak istenen ve kesintisiz takip sonucunda yakalanacağını anlayınca çaldığı montu yere atan ve çöp kutusundan aldığı bir şişeyi kırıp polislere hitaben “gelmeyin, kendimi keserim, gerekirse sizi de keserim” diye tehdit eden sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesi yollamasıyla 497/1. maddesinde düzenlenen “dolaylı yağma” suçunun 5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, anılan Yasanın 141/1, 143/1,

35/2 ve 265/1-4. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Görevsizlik kararı ile sanığa yüklenen ve alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren yağmaya kalkışma suçu için yapılan kovuşturmada, zorunlu savunmanın yokluğunda hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 150/3.maddesine aykırı davranılması,